วันนี้เป็นอีกวันนึงที่ได้ใช้เวลาว่างหลังจากตัดสินใจลาออกจากงาน
ทำในสิ่งที่อยากทำมานาน....นั่นคือการกลับไปที่ม.แบบไร้เหตุผล
วันนี้ไปม.เพราะว่าไอ้มิ้ม เพื่อนสาวที่เรียนท่องเที่ยวมาด้วยกันต้องไปทำธุระที่ม.
โดยที่เพื่อนสาวของมันไม่มีใครว่างเรยยยยย แล้วตัวเลือกตัวสุดท้ายก้อคือกรู
วันนี้ได้กลับไปยืนในที่ที่ผมมีความทรงจำที่ดีดี ที่ที่ยังมีคนรู้จักกรูอยู่บ้าง
ยังงัยม.ก้อคือสถานที่ที่รู้สึกว่าสบายใจทุกครั้งที่ได้กลับมาที่นี่
มันเหมือนมีความผูกพันธ์ทุกๆด้านรวมเอาไว้ที่นี่ ประสบการณ์ต่างๆ
ความสนุก เพื่อน รุ่นพี่ รุ่นน้อง อาจารย์
ความรัก รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ น้ำตา
กิจกรรมต่างๆ ความสุข ความทุกข์
ที่เราได้เคยทำร่วมกันมา ตามสถานที่ต่างๆภายในม.
วันนี้ได้ผ่านสถานที่ในความทรงจำเหล่านั้น แม้หลายอย่างได้เปลี่ยนแปลงไปแล้ว
แต่ภาพความทรงจำเหล่านั้นยังคงอยู่กับรอยยิ้มของเราที่นึกถึงทีไรก้อต้องยื้มทุกที
ใครที่ได้มาเรียนที่นี่คงมีความทรงจำดีๆเหมือนผมกับ.....
โรงไม้ อาคารไม้หลังเก่าๆ ที่เป็นโรงอาหารสุดคลาสสิคที่สุดเท่าที่เคยกินมา
สนามฝุ่น สังเวียนเลือดสำหรับเหล่านักบอลเถื่อน
อบก. ลานเอนกประสงค์ที่ใช้ประชุมเชียร์กัน
ศร.1 อาคารเรียนรวมที่ใช้นั่งอ่านหนังสือทุกเทอมที่โถงโภชนา
ลานพระพิรุณฑ์ ลานแห่งความทรงจำของใครหลายๆคน
สนามซอฟบอล สมรภูมิรบของคนที่เล่นไม่เป็น(แต่ชอบเล่น)กับเหล่าทัพนักกีฬาม.
เนินเทเลทับบี้ สถานที่รวมพลคนท่องเที่ยว ประชุม กินเหล้า(ยาดอง) นั่งเม้าท์ ร้องเพลง เอิ๊กๆ
ตึก 10 ที่ที่มีหนังกลางแปลงให้ดูกันอย่างเพลิดเพลิน
โรงอาหาร & 7-11 ที่ที่เราจะได้เจอเพื่อนทุกคนตอนเที่ยงก่อนเข้าเรียน
หอใน บอกได้คำเดียวว่า"ชีวิตอิสระ"
รูฟ สถานบันเทิงหลังม.ที่ได้รับความนิยมสูงสุด
ทั้งหมดนี้คือ..............มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตศรีราชา