จะรู้ว่าโลกนี้...มันกว้างใหญ่

ก็ต่อเมื่อเราได้...ออกเดินทาง



จะรู้คุณค่าของอะไร...ในสักอย่าง

ก็ต่อเมื่อเราได้...เสียมันไป

จะรู้ความหมาย...ของฟ้าหลังฝน

ก็ต่อเมื่อเราผ่านพ้น...มันมาได้



จะรู้ว่ายังมีเรื่อง...อีกมากมาย

ก็ต่อเมื่อเราเปิดใจ...ยอมรับมัน



จะรู้ว่าในหนังสือ...มีอะไร

ก็ต่อเมื่อเราได้...ลองเปิดอ่าน



จะรู้เวลา...ของดอกไม้บาน

ก็ต่อเมื่อเราเฝ้าตาม...อยู่อย่างนั้น



จะรู้ว่าเสียงหัวเราะ...มันมีค่า

ก็ต่อเมื่อเราเสียน้ำตา...ในสักวัน



จะรู้ถึงความในใจ...ของกันและกัน

ก็ต่อเมื่อเราได้พูด...มันออกไป



จะรู้ว่าอะไร...ที่เรียกว่าคิดถึง

ก็ต่อเมื่อในความคิดคำนึง...มีใครสักคน


จะรู้ความหมายในคำรัก...สักหน

ก็ต่อเมื่อมีใครบางคน...ให้หวั่นไหว

จะรู้ว่าค่ำคืนนี้...คงไม่เงียบเหงา

ก็ต่อเมื่อทุกเรื่องเล่า...ได้มีโอกาสบอกไป